Przydatne informacje

Gramatura koszulek

Gramaturę mierzy się w liczbie gramów na metr kwadratowy - to inaczej grubość materiału. Powszechnie uważa się, że im wyższa gramatura, tym wyższa jakość, ale to nie do końca prawda. Można jedynie powiedzieć, że im wyższa gramatura, tym koszulka grubsza, cięższa. Na ogół zbyt cienka koszulka szybciej się niszczy - łatwiej ją podrzeć, szczególnie jeśli się spocimy, nie wiadomo, jak się zachowa w praniu (może się rozciągnąć albo skurczyć) - ale dużo zależy nie tylko od samej gramatury, ale od jakości tkaniny.

Koszulki, które można kupić na bazarach, mają zazwyczaj zbyt niską gramaturę (np. 120-140  g/m2), przez co są prawie przeźroczyste (przystawiając je do oczu, możemy przez nie spoglądać na świat prawie jak przez okulary przeciwsłoneczne). Z drugiej strony latem w koszulce o gramaturze 200 g/m2 może nam być za gorąco. Nie powinno się zatem przesadzać w żadną stronę.

W większości sklepów sprzedających T-shirty z nadrukiem dostaniemy koszulki o gramaturze od 160 do 180 g/m2 i to jest optymalna grubość dla standardowego T-shirtu - będzie wtedy odpowiednio przewiewny, ale nie powinien się podrzeć od mocniejszego szarpnięcia. I nie ma wielkiej różnicy między 160 a 180, bo gramatury nie są podawane co do grama - zawsze jest kilkuprocentowa tolerancja błędu, a to oznacza, że gramatura 180 może w rzeczywistości wynosić 170 albo 190.

Duże znaczenie ma to, jaka firma jest producentem T-shirtu użytego pod nadruk. Najczęściej można spotkać koszulki firm Stedman i Fruit of the loom. T-shirty Stedmana są bardzo miękkie w dotyku, a popularne „fruty” są twardsze - dla jednych to zaleta (bo sprawiają wrażenie bardziej masywnych), dla innych wada (są bardziej szorstkie, sztywne).

 

 Metody nadruku

Każda z wymienionych poniżej metod nadruku ma swoje plusy i minusy, poszczególnych technik używa się w zależności od rodzaju grafiki. Najważniejsze jest to, że każda z nich odznacza się znacznie wyższą jakością niż zwykła naprasowanka z gatunku tych, które kiedyś były sprzedawane w sklepach, a dziś, dysponując specjalnym papierem, można je wydrukować samemu na domowej drukarce, a następnie naprasować zwykłym żelazkiem.

Oto najczęstsze metody nadruku na koszulkach:

SITODRUK - uważany jest za jedną z najtrwalszych metod nadruku, ale ma pewne ograniczenia. Za pomocą sitodruku raczej nikt nam nie zrobi pojedynczej koszulki z własnym nadrukiem, bo kosztowałoby to zbyt drogo - przygotowanie materiału jest pracochłonne, dlatego technika ta jest opłacalna przy drukowaniu dużej liczby sztuk tej samej grafiki.
Sitodruk polega na nakładaniu farby na koszulkę za pomocą specjalnego sita. Poszczególne kolory nakłada się oddzielnie, dlatego projekt trzeba przygotować w oddzielnych warstwach dla każdego koloru, w grafice wektorowej (np. w programie Corel).

TERMOTRANSFER (TERMONADRUK) / SUBLIMACJA - tymi technikami można wydrukować dowolny wzór z dowolnego pliku graficznego, nadruk nie będzie jednak najtrwalszy i może ulec zniszczeniu w praniu, zwłaszcza termotransfer, którego używa się znacznie częściej.
Zasada działania termotransferu i sublimacji jest właściwie taka sama – obraz jest drukowany na specjalnym papierze, a następnie przy odpowiednio wysokiej temperaturze wgrzewany w materiał przy pomocy prasy transferowej. W sklepach z koszulkami częściej korzysta się z termotransferu, chociażby z tego prostego powodu, że sublimacja nie drukuje koloru białego i raczej nie nadaje się na ciemne podłoża.
Niestety, termotransfer jest znacznie mniej trwały od sublimacji. W sublimacji używa się drukarek atramentowych, pod wpływem temperatury i docisku tusz przechodzi ze stanu płynnego w gazowy i w ten sposób jest przenoszony na materiał. Z kolei termotransfer to zazwyczaj druk laserowy na papierze lub folii, a nadruk jest wklejany w tekstylia - stąd wrażenie gumowej naklejki na koszulce. Taka naklejka przy nieodpowiednim traktowaniu koszulki może łatwo popękać.

TERMONADRUK Z UŻYCIEM FOLII FLEX, FLOCK - ta technika daje bardzo wyraźne kolory i ostre krawędzie, a nadruk jest bardzo trwały. Jednak stosuje się ją raczej do prostych grafik, np. napisów czy rysunków w jednym kolorze (może być więcej, ale każdy kolor jest nakładany osobno, zatem nie można wydrukować w ten sposób zdjęcia). Wymaga przygotowania szablonu w grafice wektorowej.
Za pomocą plotera tnącego wycinana jest folia, którą wgrzewa się na materiał przy użyciu prasy (czyli podobnie jak w przypadku tradycyjnego termotransferu). Folia flex daje nadruk gładki, a flock - meszek.

DRUK BEZPOŚREDNI (CYFROWY) - to nowa technika umożliwiająca bardzo precyzyjne odwzorowanie nawet skomplikowanych, wielokolorowych grafik. Druk bezpośredni jest najlepszą metodą, jeśli chcemy zamówić nadruk ze zdjęcia w formacie .jpg czy .png (nie jest wymagana grafika wektorowa). Nie zapłacimy dużo, a dostaniemy nadruk wysokiej jakości, w dodatku bardzo trwały, choć kolory z czasem mogą nieco wyblaknąć (ale za to nadruki nie pękają i nie ma wrażenia gumy czy ceraty na koszulce).
Technika polega na użyciu specjalnych drukarek, które drukują obraz z komputera bezpośrednio na koszulce. Niektóre drukarki pozwalają na drukowanie tylko na jasnych podłożach. Z metody druku bezpośredniego korzystają Megakoszulki i Cupsell.


Pranie i prasowanie koszulek z nadrukiem

Niezależnie od techniki, aby jak najdłużej cieszyć się koszulką z ulubionym nadrukiem, zalecane jest pranie na lewej stronie w temperaturze 40 stopni lub ręcznie. Nie należy stosować wybielaczy, chlorować ani suszyć w suszarce bębnowej. Maksymalna prędkość odwirowania: 500 obr./min. Prasować najlepiej niezbyt gorącym żelazkiem, unikając prasowania po nadruku.